ارمنستان    Armenia

هیجدهمین سفر مرداد ماه 1393 برابر با 10 آگوست 2014

 

بعد از مسافرت زمینی سال گذشته به گرجستان به همراه دوستم ،از مجوز یک ساله ماشین یک ماه مانده بود لذا قصد سفر به ارمنستان برای سومین بار را داریم و برنامه سفر مان برعکس مسیر پارسال می باشد قرار بر این بوده ابتدا وارد ارمنستان شویم و سپس وارد گرجستان و بعد از طریق بندر باتومی وارد ترکیه شویم بعد از دیدن شهر ساحلی ترابوزان از طریق ترکیه به ایران برگردیم.

با توجه به اینکه این سومین باری است که به ارمنستان سفر می کنیم از نوشتن مطالب تکراری خودداری میکنم فقط عکسهای مکانهای جدید و توضیحات لازمه ، هزینه های بروز شده با توجه به کاهش ارزش یک سومی ریال و  دیگر مواردی که مواجه شدیم می پردازیم.

طبق معمول همیشگی سفر در این مسیر ابتدا به سرعین اردبیل رفتیم بعد از شنا در آبگرم و کمی استراحت و صرف نهار مسیر را ادامه دادیم و و بالاخره بعد از تبریز به شهر جلفا رسیدیم و چون دیر وقت به جلفا رسیدیم دیگر به سمت مرز نرفتیم چون جاده و مناظر زیبای ارمنستان را باید در روشنایی روز رانندگی کرد و از آن لذت برد لذا در خانه معلم جلفا که در نزدیکی گمرک جلفا و کنار پارک می باشد شب را گذراندیم و فردا صبح به سمت گمرک و مرز نوردوز خواهیم رفت .

همانطوری که قبلا توضیح داده ایم هزینه ترانزیت و کاپوتاژ حدودا 360000 تومان در سال قبل پرداخت کردیم که ظاهرا امسال صد هزار تومانی گرانتر شده است .

لازم به ذکر می باشد همه مدارک برای رفتن زمینی به خارج از کشور با ماشین شخصی با اعتبار یک ساله می باشد ولی فقط نمره ترانزیت ماشین که گرانترین مورد آن می باشد مال همان ماشین بوده و اعتبار دایمی دارد که پارسال برابر با 160.000 تومان بوده است دیگر اینکه همه این موارد را در آژانس های طرف قرار داد با سازمان جهانگردی اتومبیلرانی در شهرهایی که گمرک دارند قابل تهیه می باشند .

 طبق سالهای قبل وقتی که به محوطه گمرک ایران رسیدیم بعد از بررسی اولیه مدارک ماشین کناری پارک نمودیم سپس با بست پلاستیکی که همراه داشتیم نمره ترانزیت را نصب کردیم و برای مراحل کارهای خروج آماده شدیم .

ابتدا در یکی از دو صرافی موجود در گمرگ 300.000 تومان را تبدیل به درام کردیم که هر درام امسال حدود 7.75 نومان بوده است و حدود 38600 درام شده است .برای پرداخت در گمرک ارمنستان نیاز به درام می باشد اگر هم همراه نداشته باشیم با دلار می توان هزینه ویزا و دیگر پرداختها را انجام داد .

عوارض خروج زمینی که امسال دو برابر شده برای هر نفر 25000 هزار تومان می باشد در بانک ملی گمرک پرداخت کردیم با توجه به اینکه دو نفر بودیم چمدان ،کوله و کیف را از ماشین خارج کردیم و برای بازرسی از گیت x-ray غبور دادیم و با مهر خروج از ترمینال خارج شدیم و دوست راننده هم برای بازرسی ماشین و مدارک به قسمت مربوطه رفته و سپس از مرز ایران خارج شدیم و از پل مشترک مرزی گذشتیم و وارد خاک ارمنستان شدیم  اولین مرحله بازدید پاسپورتها و مدارک انجام شد.

سپس راه را ادامه دادیم و قسمت بازرسی مدارک و بازرسی خود ماشین توقف کردیم سمت راست مربوط به بررسی مدارک ماشین می باشد و در کیوسک سمت چپ خانمی نشسته بود که به فارسی هم مسلط بود بعد از بررسی هر دو پاسپورت از ما مدت زمان اقامت در امنستان را پرسید و با دریافت  6000 درام  ( نفری 3000 درام ) ویزای 21 روزه را بر روی پاسپورتها چسبانده و فقط در داخل ساختمان نیاز به مهر ورود می خواست بعد از مهر شدن و قرار دادن چمدانها و کوله بر روی دستگاه کار من با حداقل زمان و کمتر از نیم ساعت تمام شد و باید کار خروج ماشین انجام شود که در داخل ساختمان ابتدا باید در اولین اتاق یک فرم مربوطه را گرفت سپس به سومین اتاق با پرداخت 1000 درام مدارک را فتوکپی کرد بعد این مدارک را به آخرین اتاق که کار بانکی انجام می دهد داده و مالیات جاده به مبلغ 23000 درام و به مدت 15 روزه می باشد پرداخت کردیم  سپس همه مدارک را به دومین اتاق داده و مجوز ورودی ماشین را گرفتیم  و دوست راننده با ماشین به خروجی آمده بعد از بررسی دو باره مدارک از مرز خارج شدیم و در خروجی اتاق بیمه ماشین مستقر بود که دوستم با پرداخت 23000 دلار بیمه شخص ثالث گرفت . این کار احتمالا اجباری نبوده است و حتی می توانست مدت زمان کمتری ماشین را بیمه کند و هزینه ان هم کمتر از نصف می بوده است .

حالا عملا وارد خاک ارمنستان شدیم و راهمان را ادامه دادیم بعد از شهر مغری که اولین شهر ارمنستان در این مسیر می باشد حدودا کمتر از یک کیلومتری رفتیم که جاده دو راهی می شود و از هر دو جهت می توان ادامه مسیر داد ولی مسیر سمت چپ که جاده بهتری بوده است مسیر را ادامه دادیم و بعد از حدود 14 کیلومتر دوباره به یک دو راهی رسیدیم  و مسیر سمت راست را برای رسیدن به شهر بعدی  " کاجاران " در 40 کیلومتری بعد از مغری انتخاب کردیم .

جاده ارمنستان از مرز ایران تا ایروان به سه صورت می باشد :

1- از مرز تا شهر کاپان کلا کوهستانی است و گاهی هم پیچ در پیچ بخصوص تا دومین شهر" کاجاران" در 40 کیلومتری سربالایی است و ارتفاع جاده بسیار زیاد می باشد و در نزدیکی شهر جاده به حداکثر ارتفاع کوه می رسد حدود 2535 متر نتها در ارمنستان بلکه بلندترین در قفقاز می باشد  و مشرف به همه منطقه اطراف می باشد سپس ارتفاع کم می شود تا به داخل شهر کاجاران می شوید.

2- بعد از شهر کاپان که در 85 کیلومتری مرز می باشد زیبایی جاده بیشتر می شود و از کوه آرام آرام فاصله گرفته و وارد منطقه جنگلی می شوید و اکثرا جاده در وسط جنگل می گذرد .

3- تا حدود 250 کیلومتر رانندگی آرام آرام از ارتفاع جاده کاسته می شود و وارد منطقه دشت می شوید که باغداری و کشاورزی رواج دارد و از این به بعد در کنار جاده بساط محصولات کشاورزی و انواع نوشیدنی ال.ک.ل.ی دست ساز در کنار جاده به فروش می رسد .

                                                     بساط کنار خیابان 

برنامه ما قبل از رسیدن به ایروان بازدید از دو منطقه که ابتدا روستای ییلاقی و توریستی تاتو  " Tatev " و دیگری شهر زیبای توریستی جرموک " Jermuk " می باشد.

منطقه تاتو بین شهر گوریس و سیسیان می باشد .

 

                                                          شهر کاپان 

مسیر زیبا کوهستانی را که همراه با سر بالایی بسیار زیادی است پی گرفتیم با شیب های بسیار تند که مشرف بر مناظر دیدنی اطراف و بخصوص از فاصله دور درداخل دره، شهر و همچنین معادن معدنی واقع شده در آن و معدن در حال احداث را مشاهده می توان کرد . زیباترین نقطه این قسمت جاده ارتفاع حداگثری آن است که قبل از رسیدن به شهر کاجاران پیاده شدیم و مناظر زیبا را تماشا کردیم سپس به سمت شهر کاجاران ادامه مسیر دادیم قصد مان گشت زدن در شهر بود وقتی که به ابتدای شهر رسیدیم از پل گذشتیم سمت راست ادامه مسیر و مسیر مستقیم به داخل شهر می رود دقایقی در این شهر خلوت و تمیز گشت زدیم جالب اینکه بعضی از شهروندان آنجا نمره ترانزیت ایرانی ماشین را می دیدند و خیال میکردند ما مسیر را اشتباه امدیم مسیر بعدی که شهر کاپان بوده است را نشان می دادند .

مسیر مان را ادامه دادیم و سپس کنار جاده که شیر آب و میز و صندلی وجود داشته است برای صرف صبحانه توقف کردیم .

سپس حدود 40 کیلومتری دیگر را پشت سر گذاشتیم و به شهر کاپان رسیدیم و استراحت کوتاهی کردیم و در پارک زیبای آن چند عکس یادگاری گرفتیم و سری هم به پاساژ بزرگی که در کنار آن قرار دارد گشتی زدیم .

شهر کاپان به نسبت شهرهای مسیر شهری نسبتا بزرگی است و شهری قدیمی است که توسط فرانسویان بنا گشته و دارای معادن زیادی از قدیم بوده است این شهر ذارای دو خیابان بزرگ به موزات هم در دو طرف رودخانه دارد مسیر شمالی که اصلی است و دومی فرحی می باشد  اکثر ساختمانها باقی مانده از دوران شوروی سابق با سنگ نمای معروف دیگر شهرهای ارمنستان می باشد به علت کوهستانی بودن شهر ،زمستانی بسیار سرد و تابستانی خنک دارد . 

                                        پارک شهر کاپان                    

یکی از تابلوهایی که نظر مان را جلب کرده و به دو زبان فارسی و ارمنی نوشته شده و هر از گاهی در مسیر مرز تا ایروان دیده می شود تابلوی رعایت تمیزی جاده است که در دیگر مسیرهای کشور ارمنستان ندیدیم شاید برای آموزش ما باشد بالاخره سودمندتر از تابلوهای تبلیغاتی چیپس و پفک خودمان می باشد .به نسبت سالهای قبلی که این مسیر را رفته ایم هم بخاطر رعایت مسافران و هم جمع آوری زباله های کنار خیابان تمیز تر بوده است .

 

                                              مسیر رسیدن به شهر گوریس

مسیرمان را برای رسیدن به شهر بعدی "گوریس "  ادامه دادیم  همان طوری که توضیح داده شد جاده آرام آرام از کوهستانی خارج و وارد منطقه زیبای جنگلی می شوید که بخش بزرگی از جاده از میان جنگل می گذرد .

وقتی که به شهر گوریس می رسیم جاده از کنار شهر می گذرد لذا هم برای استراحت و هم دیدن این شهر زیبا وارد شهر می شویم و دقایقی را در آنجا استراحت میکنیم .

شهر را پشت سر می گذاریم و در خارج از شهر کنار ساختمان یاد بود عکس میگیریم و در کنار آن مانند بقیه مسیر شیر آبی که از چشمه روان است و در این روزهای گرم تابستان بسیار سرو و گواراست می نوشیم و ظرفها را پر است آب کرده و بساط ناهار خودمان را در نزدیکی آن پهن کردیم .

                                            نماد یادبود در خارج از شهر گوریس

                                                       روستای تاتو

شهر بعدی شهر سیسیان می باشد ولی مسیر بعدی ما روستای تاتو که بین این دو شهر قرار دارد می باشد .بعد از حدود 5 کیلومتر از شهر گوریس تابلوی بزرگی مسیر فرعی که در سمت چپ جاده قرار دارد را نشان می دهد که برای رسیدن به آن باید حدودا 25 کیلومتری را پشت سر گذراند و لز چند روستای مسیر گذشت و آرام آرام از طریق جاده در میان گندمزار به سوی کوههای سر به فلاک کشیده رسید .

وصف این منطقه را قبل از مسافرت از یک توریست اروپایی شنیدیم لذا مشتاق شدیم تا آنجا را ببینیم .

بعد از نزدیک شدن به آنجا هوای منطقه بسیار خنک و دلپذیر بوده و زیبایی منطقه بیش از آنی بوده است که وصفش را شنیدیم .

در ابتدای دو راهی که به این روستا می رود پارکینگ ماشین قرار دارد و در کنار آن یک رستورن و کافه شیک و بزرگی بر لبه دره  قرار دارد و روستا را در زیر پایتان می بینید که انکار بسیار نزدیک می باشد ولی حدود 18 کیلومتری فاصله دارد . درضلع غربی آن تله کابینی"tatev aerial tram way"  قرار دارد که می توان از طریق آن به یک صومعه ای قدیمی که در بالای کوه بلندی قرار دارد رسید این صومعه مربوط به قرن نهم می باشد و یک روستایی هم در آنجا به نام هالیدذور قرار دارد .

                                                        تله کابین تاتو

ارتفاع این تله کابین بسیار زیاد و فوقالعاده ترسناک ولی جذاب می باشدکهدر بالاترین نقطه 320 متری زمین قرار دارد و  طول آن 5.7 کیلومتر و  فاصله از مبدا تا مقصد 10 دقیقه طول می کشد و طولانی ترین تله کابین دو اتاقه بدون توقف می باشد .

بلیط برای روستاییان  یکطرفه 500 درام و دوطرفه 1000 درام می باشد ولی برای دیگران یکطرفه 3000 درام و دو طرفه 4000 درام می باشد .

 برای رسیدن به روستای تاتو باید جاده سرپایینی را حدود 18 کیلومتری پیمود و در بین مسیر استراحتگاههای جنگلی زیادی وجود دارد که با هوای خنکی که در فصل تابستان برخوردار می باشد گردشگران زیادی را چه از داحل و چه از دیگر کشورها بسوی خود جلب کرده است و افراد زیادی را در آن می بینید .

روستا داخل دره ای سرسبز و زیبا قرار گرفته با ساختمانهایی شبیه به هم که زیبایی آن را چندبرابر کرده قرار دارد اگر قصد اقامت شبانه داشته باشید خانه و یا اتاق کرایه ای برای اقامت وجود دارد .

در داخل روستا یک خانواده ایرانی ارمنی که قبلا در گمرک همدیگر را دیده ایم مواجه شدیم که فقط ما دو ماشین ایرانی بودیم و از دیدن ما تعجب کرد و علت اش را گفت من اینجا یک دوست ارمنی دارم و دیگر اینکه ایرانی ها معمولا از مرز مستقیم به ایروان می روند و مناطق بین راهی مانند اینجا را کمتر می بینند .  

صحبت دیگرش این بود در ایران هر چه دارد امامزاده و در ارمنستان کلیسا و صومعه می باشد .  

                                                   شهر جرموک کنار دریاچه

مسیر بعدی ما شهر کوچک و توریستی جرموک می باشد لذا مسیر 25 کیلومتری فرعی را بازگشتیم و راه مان را ادامه دادیم و از شهر سیسیان گذشتیم بعد از دو ساعت رانندگی در میان جاده جنگلی  تابلوی راهنمایی فاصله تا ایروان را 150 کیلومتر نشان می دهد و مسیر دوم ما جرموک در سمت راست جاده به فاصله 25 کیلومتری قرار دارد مسیر فرعی را برای رسیدن به شهر جرموک ادامه دادیم .

                                                   دریاچه زیبای جرموک

مسیر جرموک که ابتدا کوهستانی است آرام آرام از ارتفاع آن کم می شود و از دور این شهر زیبا با دریاچه آن نمایان می شود این شهر در داخل یک دره پهن و سرسبز بنا شده است و دارای چندین هتل می باشد .

یک رودخانه بزرگی در داخل شهر جریان دارد و به دریاچه زیبای آن می ریزد .

                                                     هتل ارمنستان

دریاچه زیبا و آرام در وسط شهر که اطراف آن چندین کافه و رستوران و درختان سرسبز وجود دارد و سایه این مناظر در آب آن را بسیار زیباتر جلوه می دهد . این شهر توریستی کوچک دارای آب و هوای ییلاقی است که بسیار تمیز و زیبا و کاملا بی سر و صداست و مکان مناسبی برای استراحت می باشد  خنکی هوا طوری است که در غروب یک روز گرم تابستان نیاز به لباس گرم می باشد .

با توجه به برنامه ریزی قبلی شب را در این مکان بسیار آرام خواهیم گذراند .

 

                                                   محوطه شیر آبگرم معدنی

جرموک به معنی جای گرم که دارای چشمه های آبگرم و آبشار های زیادی است و همچنین دارای آب گاز دار هم گرم و هم سرد می باشد و یکی از اقلام صادراتی ارمنستان می باشد .

در یک قسمت این شهر مجموعه سرپوشیده ای را درست نموده اند و 5 شیر آبگرم معدنی با 5 درجه متفاوت که از چشمه آب گرم های متفاوت می آیند جریان دارد و ارمنی ها معتقد به خاصیت درمانی آن دارند لذا لیوان مخصوصی که در آنجا فروخته می شود برای نوشیدن این آب معدنی است که بوی اکسید آهن می دهد .

                                                         هتل محل اقامت

قبل از گرفتن هتل با ماشین گشتی در شهر و اطراف آن زدیم و بخشی که اطراف دریاچه می باشد و ورود وسایل نقلیه ممنوع می باشد بصورت پیاده گشتیم و سپس دنبال هتل برای اقامت گشتیم . 

در این شهر چندین هتل گران قیمت و ارزان قیمت وجود دارد  .هتل خوب آن هتل ارمنستان می باشد . برای اقامت ابتدا به هتل ارمنستان مراجعه کردیم با توجه به روز تعطیل روز یکشنبه و مسافران زیاد فقط سوییت خالی با شبی 55000 درام داشته که نگرفتیم و سری هم به هتل دیگری با صبحانه 25000 درام بوده است زدیم. همچنین دو هتل ارزان قیمت دارد ابتدا به  هتل لایف سر زدیم که خالی نبود و ما هتل روبروی آن را برای شبی 10000 درام به عبارتی 77500 تومان که سوییت 4 تخته با دو اتاق خواب بوده اجاره کردیم .

 بعد از صرف شام دوست راننده مان به خاطر خستگی راه خوابید ولی نمی شد در این شهر بود ولی از زیبایی آن در شب و از آرامش و سکوت کامل آن در کنار دریاچه به همراه دیگر توریستها لذت نبرد .  حدود دو ساعتی گشت و گذار در شهر و گرفتن چند عکس یادگاری از منظره شبانه به هتل برگشتیم .

در اطراف این شهر در میان دره سرسبز آن تله کابینی تعبیه شده است که از طریق آن می توانید زیبایی منطقه را ببینید و از آن لذت ببرید .

در داخل و خارج شهر چشمه های  آبگرم و سرد متعدی جریان دارد .در یک منطقه روباز که تقریبا در 6 کیلومتری شهر واقع شده است چشمه های آبگرم وجود دارندهم می توانید با وسیله شخصی خود به آنجا بروید در غیر این صورت چندین ماشین ون با تابلوهای تبلیغاتی این چشمه ها  که در کنار هتل ارمنستان پارک شده اند با کرایه 15000 درام چندین ساعت در خدمت شما خواهند بود .

صبح بعد از صرف صبحانه در هتل یک بار دیگر با ماشین گشتی در شهر زدیم و مسیر فرعی 25 کیلومتری را برگشتیم و به جاده اصلی که حالا 150 کیلومتر با ایروان فاصله دارد ادامه می دهیم .

بعد از 8-7 کیلومتر ادامه مسیر دادن تابلویی در سمت چپ جاده  مسیر کلیسایی زیبا و قدیمی را نشان  می دهد " کلیسای نوراوانک " که از جاده اصلی تا کلیسا حدود 8 کیلومتری فاصله می باشد چون سفر قبلی به آنجا را دیده بودیم این دفعه به آنجا نرفتیم .

این کلیسای قدیمی که دوقلو می باشد متعلق به قرن سیزدهم میلادی و در بالای کوه میان دیواره سنگی مرتفع واقع شدند برای رسیدن به ان باید از جاده کوهستانی با شیب زیاد و پیچ در پیج ولی فوق العاده زیبا گذشت و برای صرف غذا می توانید از رستورانی که در دل کوه همانند تونل احداث شده است استفاده نمود .  

مسیر مان را برای رسیدن به ایروان پی گرفتیم و از این به بعد ارتفاع جاده کم می شود و آرام آرام وارد منطقه دشت می شویم لذا در کنار خیابان بساط محصولات کشاورزی و میوه جات و نوشیدنی های الکلی دست ساز کشاورزان را مشاهده خواهید کرد .                                      

                                                            خانم کشاورز ارمنی

 در یکی از این مکان ها از یک خانم مهربان و خوش مشرب ارمنی مقداری میوه خریداری کردیم و خودش هم علاوه بر میوه انواع نوشیدنی ال.ک لی دست ساز داشته است و مشتریانی که اینها را استفاده می کنند بخصوص توریستهای ایرانی و شهروندان ارمنی از اینها خریداری می کردند از محصول دست سازش تعریف می کرد و یک لیتر را 1500 درام می فروخت و به ما هم پیشنهاد خرید داد که گفتیم ما استفاده نمی کنیم با اینکه مسن بود ولی بسیار شاد و زنده دل بود .

مسیر زیبا در میان دشت را ادامه دادیم و از دور در روبروی مان برای اولین بار در خاک ارمنستان  قله های دوقلو ی آرارات نمایان شده است و این نشانگر نزدیک شدن به پایتخت می باشد در این قسمت به یک دو راهی می رسیم و مسیر سمت راست را انتخاب می کنیم که قله های آرارات در سمت چپ به موازات جاده تا درست در نزدیکی های ورودی شهر قابل دیدن می باشند . 

حدود ساعت 10 صبح به ایروان می رسیم چون دو بار قبلا به این شهر زیبا سفر کردیم اغلب قسمت های شهر را می دانیم و دیگر نیازی به پرسیدن آدرس نداریم هم نقشه کشور و هم شهر ایروان را به همراه داریم  و گشتی در خیابان های بسیار عریض آن که مختص کشورهای شوروی سابق است می زنیم سپس با توجه به برنامه سفرمان که ادامه اش باید به دریاچه سوان و از آنجا به دلیجان و مرز گرجستان و سپس مانند سال قبل به ترکیه می باشد پس لازم بود تا زمان مورد نیاز در شهر بمانیم و دیگر به اینجا بر نمی گشتیم و باید ادامه مسیر می دادیم لذا با توجه به گرمای بسیار زیاد هوای امسال و در کل وضعیت آب و هوایی ارمنستان که تابستانی بسیار گرم و زمستانی بسیار سرد دارد اولین بخش سفر شهری را رفتن به پارک آبی که در مسیر دریاچه سوان می باشد را قرار دادیم .

                                               پارک آبی ایروان" آختاناک"

پارک آبی دارای دو نوع بلیط ورودی می باشد که معمولی آن نفری 6000 درام و بلیط vip  آن 10500 درام می باشد .

با گرفتن دو بلیط به مبلغ 12000 درام و پرداخت 1000 درام برای سبد لباس و 500 درام برای محفظه پول به آنجا رفتیم و چند ساعتی در آنجا بودیم  و با یک دوست CS ارمنی هم در کاسکاد قرار ملاقات داشتیم که باید به آنجا می رفتیم .

                                           محوطه کاسکاد "هزار پله "

مرحله بعدی دیدن قسمتهای مختلف کاسکاد به همراه دوست ارمنی است در دو سفر قبلی هنوز در حال ساخت و ساز بودند که امسال تقریبا در حال اتمام  است که فقط طبقه فوقانی آن در حال کار بودند .

                                               پله های بیرونی کاسکاد

کاسکاد که به هزار پله هم معروف است ورودی آن فضای سبز بسیار زیبا با نصب چندین مجسمه که ورودی آن تندیس معمار معروف شهر ایروان الکساندر تمانیان نصب شده است و در دو طرف این فضا تماما رستوران و کافه شاپ می باشد .

همچنین از بیرون ساختمان می توان با پله های معمولی به قسمت های بالاتر رفت ولی از داخل با نصب 5 پله برقی به طبقات بالاتر می رویم 

                                             نمای پانورامایی از ایروان در بالاترین طبقه

                                             محوطه فضای آزاد طبقه سوم

در طبقه اول موزه بزرگی قرار دارد که متاسفانه به خاطر تعطیلی روز یکشنبه بسته بوده است ولی در هر طبقات که دو قسمت می باشد بخشی از آن اشیای هنری کلاسیک و مدرن قرار دارد و در قسمت بالایی هر طبقه دربی قرار دارد که به فضای آزاد منتهی می شود که بسیار زیبا و خشک طراحی شده اند و هر طبقه آب نما یا آبشار و همچنین مجسمه های زیبا در موضوعات مختلف نصب شده اند و در این فضای باز دیدن کل شهر بسیار تماشایی است . 

اقامت شب را در منزلی که از قبل هماهنگ کرده بودیم یک اتاق مبله با امکات مشترک برای شبی 10 دلار بوده مستقر شدیم برای اجاره اتاق تک یا آپارتمان میتوان از سایت www.airbnb.com   اقدام کرد .

                                               ساختمان اپرا  Opera house

اوایل شب به پارکی که ساختمان آپرا در آن قرار دارد رفتیم این بخش که زیباترین مرکز شهر می باشد چندین پارک و مکانهای دیدنی و تفریحی است . پارک اصلی دارای چند بخش می باشد بخش شرقی که ساختمان آپرا در آن قرار دارد و یک ساختمان بسیار زیبا و مجللی است و جز سازه های معروف دنیا می باشد و حیاط بتنی آن تا پاسی از شب محل بازی و تفریح و دوچرخه سواری است.

 

بخش دیگر این پارک که بیشترین بخش ان می باشد به صورت چندین کافه و بار و رستوران می باشد که فقط از غروب و تا پاسی از شب باز می باشند و در بعضی از این کافه ها موسیقی زنده اجرا می شود .

در قسمت جنوب غربی این پارک دریاچه مصنوعی زیبایی احداث شده که محل مناسبی برای قدم زدن و پیاده روی است.

علاوه بر این کافه و رستورانهای متعدد داخل پارک، رستوران و کافه و همچنین کلوپ های شبانه در اطراف خیابان عریض آن قرار دارد .

                                    میدان هرپارگ یا " جمهوری " در شب

بعد از خارج شدن از این پارک به سوی میدان هراپارک رفتیم و قدم زمان از خیابان شمالی که جدیدترین خیابان در حال ساخت و ساز در ایروان می باشد و مراحل پایانی را می گذراند که با ساختمانهایی بسیار شیک و معماری روز دنیا  و مدرن می باشد گذشتیم و ساعاتی را در یک شب زیبا همراه با چراغانی و نورپردازی که به همراه آبنما آهنگین بوده است گذراندیم .

بعد از ترک ایروان مرحله بعدی سفر رفتن به دریاچه سوان و منطقه دلیجان که در مسیر مرز به کشور گرجستان می باشد  .این فاصله 60 کیلومتری را بعد از یک ساعت رانندگی رسیدیم و دومین باری است که به اینجا می آمدیم و تمام منطقه را می شناختیم از هتل ، ساحل و پلاژ و کلیسای قدیمی بالای کوه آن " سواناوانگ " که مشرف به دریاچه می باشد .

در نزدیکی و اطراف سوان می توان هتل های ارزان قیمت تا گرانقیت را  انتخاب کرد با چند جا سر زدن کمترین قیمتی که بوده از 12000 درام بوده و هتل مورد انتخاب ما هتلی بود درست روبروی هتل هارسنگر در 3 طبقه و نوساز با امکانات مناسب که برای شبی 15000 درام بوده است .

بعد از دریاچه سوان برای رفتن به کشور گرجستان باید به دلیجان می رفتیم و سپس به سوی مرز می رفتیم اما به خاطر احتمال صادر نشدن ویزا برای ما چون بعد از اول سپتامبر که ویزای گرجستان فقط از سفارت خانه صادر می شود از رفتن به کشور گرجستان منصرف شدیم و دو باره به ایروان برگشتیم تا همین مسیری را که آمدیم به کشورمان برگردیم بنابراین بعد از رسیدن به ایروان یک شب دیگر در آنجا ماندیم و صبح زود مسیر برگشت را شروع کردیم و در برگشت یک بار دیگر بعد از رسیدن به شهرهای کاپان و کاجاران گشتی در آن زدیم و بالاخره حدود ساعت 3 بعدازظهر به مرز رسیدیم.

                                                      تا سفرنامه ای دیگر بدرود .

 

هزینه سفر یک هفته ای :

1-هزینه گاپوتاژ و نمره ماشین حدود 360.000 تومان که سال گذشته پرداخت گردید .

2-هزینه عوارض خروجی نفری 25.000 تومان در گمرک ایران

3-ویزای ارمنستان در مرز نفری 3000 درام -23.2500 تومان

4-مالیات جاده برای ماشین 23.100 درام  - 179.000 تومان

5- هزینه بیمه شخص ثالث ماشین 23.000 درام - 179.000 تومان

 6-هزینه داخل ایران و ارمنستان 1.450.000 تومان

کل هزینه سفر دو نفره 1.900.000 تومان 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط علی قوامی در سه شنبه چهارم شهریور 1393 و ساعت 2:8 بعد از ظهر |